ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΟΥ ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ: Αλμωπία γη της Μακεδονίας (2η προσαυξημένη έκδοση)

Περιγραφή

ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΟΥ ΚΑΪΜΑΚΤΣΑΛΑΝ

Αλμωπία γη της Μακεδονίας

(2η προσαυξημένη έκδοση)

 

Η Αλμωπία ας μείνει στην καρδιά μας
έτσι όπως είναι,
μία ιστορική πραγματικότητα,
πρόμαχος του ελληνισμού.
Το παρελθόν και η ιστορία των κατοίκων της,
ας γίνουν φραγμός
στην αμφισβήτηση των εθνοτικών μας ριζών.
Ας διεκδικήσουμε αυτό το μακρινό,
το παλιό κάστρο του ελληνικού γένους,
να γίνει το πρώτο από τους πρώτους τόπους
και χώρους της Ρωμιοσύνης.
Ας μην αφήσουμε την ομίχλη της λησμονιάς
να αγκαλιάσει σιγά-σιγά το παρελθόν του τόπου,
σβήνοντας τα λιγοστά και θολά πλέον ίχνη.

«Πιστεύω ότι η εργασία αυτή με την προσπάθεια που έγινε έδωσε γραπτό σχήμα στο παρελθόν του τόπου για να μείνει ανέγγιχτο στο διάβα του χρόνου.»

Χρήστος Μπίνος

 

Η έρευνα αυτή δεν στηρίζεται στην ιστορία, το μύθο, ενός κράτους, μιας εθνοφυλής αλλά ευρύτερα στην ιστορική πορεία των εθνοφυλετικών ομάδων που έζησαν ευρύτερα στη Μακεδονία. Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την άλωση του μακεδονικού βασιλείου από τους Ρωμαίους και τη δημιουργία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, υπήρξαν αθρόες πληθυσμιακές μετακινήσεις. Όλοι ζητούσαν ευκαιρίες για καλύτερες συνθήκες εργασίας, διαβίωσης και σταθερότητας. Αυτό συνεχίσθηκε και μετά την κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Οθωμανούς με αποτέλεσμα τη σταδιακή δημιουργία πολλών φυλετικών θυλάκων, οι οποίοι, μεταξύ άλλων, έφεραν γλωσσικές και πολιτισμικές αλλοιώσεις.

H έκδοση αυτή αφιερώνεται στα 100 χρόνια της ένωσης της Αλμωπίας με την Ελλάδα και στους σκληρούς αγώνες, στο απαράμιλλο θάρρος των Γραικοαυτόχθονων της περιοχής. Σε αυτούς που έδειξαν το δρόμο, διεκδίκησαν και πέτυχαν αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο, έχοντας πάντα για οδηγό την ακατάλυτη αλήθεια ότι Αλμωπία και Μακεδονία είναι Ελλάδα. Σε αυτούς που διάφορες αιτίες και γεγονότα τους στέρησαν την προγονική λαλιά. Σήμερα, 100 χρόνια μετά, η σημασία των αγώνων που έφεραν την ιστορική ένωση, είναι αυτονόητης αξίας.

  

Βιογραφικό συγγραφέα

Χρήστος Μπίνος, Οδοντίατρος ΜSc

Γεννήθηκε στο Γαρέφι Αλμωπίας το 1950. Κατοικεί στην πόλη της Αριδαίας από το 1962, όπου και τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Το 1979 αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου από το ΕΚΠΑ. Από το 1980 ασκεί το οδοντιατρικό επάγγελμα και επί 25ετία ήταν συμβεβλημένος με το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-ΙΚΑ.

Είναι παντρεμένος με την οδοντίατρο, διευθύντρια ΕΣΥ, Ελένη Τύρνα-Μπίνου και πατέρας δύο παιδιών, των διδακτόρων Πάρη (λέκτορα λογοπαθολόγου, στο Κρατικό Πανεπιστήμιο ΤΕΠΑΚ, με έδρα τη Λεμεσό Κύπρου) και Τάσου (Μηχανικού Π&Δ της ΔΕΥΑ Δήμου Έδεσσας και επισκέπτου Καθηγητού του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας, με έδρα τη Θεσσαλονίκη).

Στα φοιτητικά του χρόνια ασχολήθηκε έντονα με το συνδικαλισμό (ΔΣ Οδοντ. Σχολής, ΦΕΑΠΘ, ΕΦΕΕ) και ήταν μέλος της τριμελούς γραμματείας σπουδαστικού της ΝΔ για τη βόρεια Ελλάδα. Σαν επαγγελματίας οδοντίατρος, για χρόνια ήταν εκλεγμένος εκπρόσωπος των οδοντιάτρων ν. Πέλλας στην Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδίας (ΕΟΟ). Το 1996 και το 2000 πολιτεύθηκε με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Το 2000 έχασε την εκλογική του έδρα στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο των Αθηνών, που λειτουργεί ως Εκλογοδικείο για ελαχιστότατους σταυρούς (24), μετά την ακύρωση εκατοντάδων ψηφοδελτίων. Το 2002 εκλέχθηκε δήμαρχος Αριδαίας για την δημοτική περίοδο 2003-2006.

Σήμερα, πέραν από την επαγγελματική του δραστηριότητα, αφουγκραζόμενος τους κινδύνους που περιβάλλουν τη χώρα μας, τη Μακεδονία μας και ειδικότερα τον ελληνισμό της περιοχής Αλμωπίας, προσπαθεί μέσα από το δικό του μετερίζι (συγγραφή βιβλίων τοπικής ιστορίας), να προσθέσει ένα μικρό λιθαράκι γνώσης στην ιστορία του τόπου που γεννήθηκε, τόπο που κάποιοι αμφισβητούν έντονα τη διαχρονική του ελληνικότητα.